به نظر ميرسد که مديران دولتی ايرانی از بسياری جهات مدير يک روزه باشند. حالا عرض ميکنم که چرا :
۱- بسياری از آنها يک روزه ره صدساله را طی ميکنند و مدير و کارشناس ميشوند نه درسی در رابطه مديريت خوانده اند و نه تجربه آنچنانی برای اين کار دارند. مگر اينکه اين مديران بتوانند ثابت کنند که با پاچه خواری مي توان مديريت کرد!
۲- کارهای انجام شده توسط برخی از آنان توانايی آن را دارد که يک روزه از بين برود. نمونه آن زلزله بم که خود دوستان عمق فاجعه را مشاهده کردند.
۳- معمولا سخنان آنها بيش از يک روز اعتبار ندارد برای اينکه فردا آن را تکذيب ميکنند و يا خلاف آن ثابت ميشود.
۴- آنها فقط تا چند روز آينده را ميتوانند پيش بينی کنند. به عنوان مثال سه بار تعويض پلاک خودروها در عرض چند سال اخیر و يا تعويض پيش شماره های موبايلها که ناشی از برنامه ريزی های بلند مدت مديران عزيز مملکت ميباشد !!!
۵- معمولا اين مديران ، يک روزه عزل شده و مدير يک روزه ديگر بجای آن منصوب ميشود
۶- يکی از محاسن اين مديران اين است که نظریه کارشناسی که احتياج به ماه ها تحقيق دارد را يک روزه کشف ميکنند.
۷- از يک نظر اين مديران يک روزه نيستند و آن اينکه پروژه ها و طرحهای يک روزه را در عرض چندين سال به پايان ميرسانند.
البته بايد به اين مسئله هم توجه کرد که مديران لايق بسياری در کشور وجود دارند اما تعداد مديران يکروزه نيز کم نيست!

روزی کشور انگلستان اقدام به واردات قورباقه می‌کند و یک شرکت ایرانی هم هزار عدد قورباغه به آن کشور می‌فرستد. در فرودگاه نماینده شرکت انگلیسی مشاهده می‌کند که درب جعبه حاوی قورباقه‌های ایرانی باز است و از مسؤول تحویل‌دهی سؤال می‌کند که آیا تعداد آنها درست است یا خیر. مرد ایرانی پاسخ می‌دهد که می‌توانید آنها را بشمارید.